Włóczkowanie pokładowe jest najprostszą metodą trałowania dennego, otwór sieci jest utrzymywany w stanie otwartym za pomocą litej metalowej belki, przymocowanej do dwóch "butów", które są litymi metalowymi płytami przyspawanymi do końców belki, które przesuwają się i przeszkadzają dno morskie. Metoda ta jest stosowana głównie na mniejszych statkach, łowiących płastugi, krewetki, ryby przydenne lub ryby morskie, stosunkowo blisko brzegu.
Ciało włoka ma kształt lejka, szerokie przy "ujściu" i zwężające się ku końcowi dorsza, i zwykle jest wyposażone w skrzydła sieci po obu stronach ust. Jest wystarczająco długi, aby zapewnić odpowiedni przepływ wody i zapobiec ucieczce ryb po złowieniu. Wykonany jest z siatki o oczkach romboidalnych, rozmiar oczek zmniejsza się od przedniej części siatki w kierunku worka włoka. W korpusie można zamontować urządzenia ucieczkowe dla ryb i żółwi. Mogą to być proste struktury, takie jak "panele z kwadratowymi oczkami", które są łatwiejsze do przejścia przez mniejsze ryby lub bardziej skomplikowane urządzenia. Koniec dorsza to końcowy koniec sieci, w którym ryby są ostatecznie "złapane". Rozmiar oczek na końcu dorsza jest wyznacznikiem wielkości ryb, które złapie sieć. W związku z tym regulacja rozmiaru oczek jest powszechnym sposobem zarządzania śmiertelnością młodych ryb w sieciach trałowych. Zwykle korpus wykonany z włókna nylonowego, włókna Dyneema lub PE, koniec worka może być podwójną linią z jednym węzłem, jak można dostosować.
Jeśli masz niestandardowe potrzeby trałowania, skontaktuj się z nami.